Undoing oppressions and the land of the free

We zijn al over de helft met de training. Door alle drukte is tijd een redelijk vluchtig begrip geworden, het voelt aan de ene kant alsof we nog maar net zijn begonnen, maar als je kijkt wat we allemaal gedaan hebben zou het ook kunnen dat we al maanden bezig zijn. Zo kwam ik er ook achter dat ik alweer anderhalve week niets geblogd had, dus bij dezen :)

De afgelopen week stond in het teken van het ongedaan maken van verschillende vormen van onderdrukking. We hebben het gehad over seksime, racisme en heteroseksisme. Vanuit hier hebben we kunnen kijken naar de wijze waarop deze vormen van onderdrukking nog steeds aanwezig zijn in de Verenigde Staten en naar hoe we bondgenoten kunnen zijn voor degenen die hiermee te maken krijgen terwijl zij hun werk doen bij de verschillende projecten.

Door deze activiteiten en het nieuws wat we doorkrijgen leer ik ook steeds meer over de samenleving hier. Naast de enorme homofobie (het homohuwelijk is met uitzondering van Californië nog steeds niet geregeld en na afschaffing van de don’t ask don’t tell wetgeving was de gemiddelde burger nog steeds geschokt toen bleek dat ‘uitingen van homoseksualiteit’ nu ook daadwerkelijk niet meer onderdrukt worden in het leger) is ook de wetgeving rond demonstraties en vrijheid van meningsuiting een groot strijdpunt. Op dezelfde dag dat hier in Chicago een motie werd aangenomen om de stad te verklaren tot een martelingsvrije zone (overigens niet ondersteund door enige wetgeving) nam dezelfde gemeenteraad wetgeving aan die de het recht op demonstraties tijdens de komende G8 en NAVO top in maart aanzienlijk beperken. Meest opvallende deel van deze regels is dat alle teksten die op borden en spandoeken verschijnen eerst ter goedkeuring moeten worden aangegeven voordat er een vergunning voor de demonstratie wordt verleend. Ook hier in het ‘vrije westen’ valt dus nog genoeg te doen in het kader van mensenrechten…

Liefs,

 

We’re over halfway done with our trainig. Because we are very busy time has become a bit hard to keep track of at times. While in some ways it feels like we have only just started, if I look back on everything we’ve done it could very well be that we have been here for months. That is also the way in which I found out that it had been about a week and a half since my last post here, so here goes :)

The past week can be characterized be our undoing oppressions module in which we mainly discussed sexism, racism and heterosexism. From these points we looked at the ways in wich these form of oppression are still present in US society and the ways in which we can be allies to those of us who suffer from these oppressions while working on the various projects.

Through our sessions and the local news that we receive I keep learning a lot about US society. Next to the still enormous amounts of homophobia (except from California gay marriage is still illegal, and the average citizen was very shocked when after the abolition of the don’t ask don’t tell legislation ‘expressions of homosexuality’ are not even repressed anymore in the US army) there is also a lot to do about the freedom of speech here in Chicago. On the very same day that the city was declared into a ‘torture free zone’ (not backed by any enforcible legislation) the same legislative body adopted legislation that severly restricts the right to demonstrate during the coming G8 and NATO talks to be held in March. The most significant part of this is the rule that every line posted on a banner or poster that will be displayed in the demonstration has to be approved before any party can receive a permit to demonstrate. Even here in the ‘Land of the Free’ there is still a lot to be done to ensure the protection of human rights…

Love,

 



Mijn locatie .



3 Responses to “Undoing oppressions and the land of the free”

  1.   Maarten van der Werf Says:

    Intensief, jazeker! ik herinner me een jaar geleden.
    Hoe is het met de kou? Er komen nog wat intensieve dagen. Houd je taai!
    Maarten

  2.   Jan & H Says:

    Het “vrije” westen is toch wel een beetje gebonden. Groet en suc6 !

  3.   Korneel Says:

    Democratie is misschien toch niet zo vrij als we wel eens denken. Een bijzonder land blijft het met bijzondere mensen. Veel plezier vooral ook en succes.

    Een lieve groet van Korneel

Leave a Reply