Nice day in the country

Het is alweer een paar dagen geleden dat ik wat geplaatst heb, en er is veel gebeurd hier. Ik kan niet alles vertellen en er recht aan doen, dus hier volgen twee voor mij indrukwekkende dingen die ik wil vertellen:

Woensdag heb ik het voor het eerst in mijn leven meegemaakt dat iemand een geweer op mij richtte. We kwamen vanaf het checkpoint bij de moskee waar we net 170 kinderen langs hadden begeleid en liepen door de stad. In een paralelle straat liep een groep van zes soldaten en wij besloten ze te volgen zodat ze niet nog meer mensen onnodig lastig zouden vallen. (Op dat moment waren ze iemand zeer intiem aan het fouilleren) Terwijl we daar liepen vroegen ze wat we deden. Een van ons kaatste de bal terug, om het antwoord te krijgen dat hij een kolonist was, en dat dit (Hebron) Israel is. Toen we bijna de stad uit waren vroegen de soldaten nog twee Palestijnen om hun identificatiepapieren, en besloten de man met wie wij net thee gedronken hadden te fouilleren. Wij bleven op een afstand staan en maakten een paar foto’s, maar de enige reactie op de vraag waarom juist deze man uitgezocht was, was dat de soldaat wegkeek en zijn geweer hoger hield en op ons richtte. Degene die de vraag stelde vatte het later treffend samen als een voorbeeld van het feit dat deze bezetting niet rationeel uitgelegd en behouden kan worden, en dat het in plaats van een vraag tussen goed of fout in praktijk meer een demonstratie van macht is.

Vandaag heb ik fysiek kunnen werken door vanmorgen te helpen met het herbouwen van een moskee. We waren op het platteland ten zuiden van Hebron, waar donderdag (vast niet toevallig de dag voor vrijdag wat de heilige dag is voor moslims) een huis, een tent en een moskee vernietigd waren door het leger. In de tent leefde een weduwe met negen kinderen waarvan er twee opgepakt zijn en niemand tot op dit moment weet waar ze gevangen zitten. De vrouw probeerde ze te verdedigen en brak daarbij haar been. Vanmorgen zijn ze in het dorp begonnen met het herbouwen van de moskee, 30 meter verderop vanwege een of andere vage regel, en omdat wij in de buurt waren namen wij ook de schep en pikhouweel ter hand en hielpen de fundering uit te graven.

Ander fysiek werk van vandaag had plaats bij de tent of nations, een Palestijnse boerderij bovenop een heuvel omringd door nederzettingen. Terwijl wij daar olijfbomen aan het planten waren keek ik op naar de nederzetting en zag dat deze alweer een stuk groter was dan vorig jaar in de zomer toen ik daar was. In reactie daarop was ik wat enthousiast met het pikhouweel dus misschien zijn de gaten voor de bomen nu iets dieper dan strikt noodzakelijk, maar in ieder geval kon ik die energie ten goede aanwenden.

Liefs,

(laatste nieuws is dat de dochters gevonden zijn, ze zijn waarschijnlijk in een gevangenis Jeruzalem verdacht van het gooien van stenen, waarschijnlijk worden ze hiervoor vervolgd)

It has been a few days since i posted here, and a lot has happened here. I cannot tell everything and do it justice, so here are two stories that impressed me:

Wednesday was the first time in my life that somebody aimed his gun at me. We were walking from the checkpoint at the Ibrahimi mosque where we had helped 170 children to go through it and walked through the old city. In a parallel street we saw a group of six soldiers and we decided to follow them so they wouldn’t be able to unnecessarily bother more people. (at the moment we saw them, they were searching someone very intimately) While we walked there, they asked us what we were doing. Someone from our group bounced the question back, only to get the answer that he was a settler, and this (Hebron) was Israel. When we almost made it out of the old city, the soldiers asked two more Palestinians for their identification papers and decided to search the man who i just had tea with not even half an hour ago. We stood there at some distance and took some pictures, but the only reaction to the question of why they wanted to specifically search this man was a soldier looking away and aiming his gun at us. The person asking the question later summarized this event as a prime example that this conflict cannot be rationally explained, and that instead of a question of right or wrong it is a simple demonstration of power.

Today i got to put in some physical work by helping to rebuild a mosque. We were in the country south of Hebron, where on thursday (most likely not incidental the day before the muslims holy day) a house, a tent and a mosque were destroyed by the army. The tent was the home of a widow with nine children, two of whom were arrested and are held at an unknown location till now. The woman had tried to defend them and broke her leg in the progress. Today the village started to rebuild their mosque 30 meters next to the former location (some strange rule doesn’t permit them to use the same one). Since we were there to have a look at the damage we also took the spade and pickaxe to help them make a start at this.

More physical work today took place at the tent of nations, a Palestinian farm at the top of a hill surrounded by settlements. While we were planting olive trees there i looked up at one of the settlements and saw it had ‘grown’ a lot since i was last there not even a year and a half ago. My reaction to this was a bit of enthousiastic handling of the pickaxe which might have made the holes for the trees a bit deeper than perhaps strictly necessary, but i could at least use my energy for a good cause there.

Love,

(latest news is that the daughters have been located at a prison compound in Jeruzalem, and are being held as suspects of stone throwing with which they will probably be charged.)



4 Responses to “Nice day in the country”

  1.   H & J Says:

    Na dit indrukwekkende verhaal voeg ik de volgende regels van het lied toe.
    Moge God je behoeden. Leef met zijn liefde.

  2.   S. S. Says:

    Heldin.

  3.   Aart Says:

    Hoe voelbaar wordt onrecht dan! En wat een boosheid moet je gevoeld hebben. Hoe kunnen we werken aan vrede voor Palestijnen en Israeliers?

  4.   Els Says:

    Temidden van je indrukwekkende beschrijving van je tocht over de Westbank en door Israel is het goed om te leze dat je ook dingen terugziet en ontdekt hoe de bouw van de nederzettingen en de ontruiming van de woningen van Palestijnen gewoon doorgaat.

Leave a Reply