Freedom of movement

We zijn nu twee dagen in Jeruzalem en het is een hele andere wereld. Gisteren hebben we na enige kennismaking met elkaar twee plaatsen bezocht. Een vrouw die onderdeel uitmaakte van machsom watch, een Israelische organisatie die tot stand kwam nadat een aantal vrouwen besloot om 10 minuten de andere kant op te lopen naar het checkpoint bij Bethlehem. Wat ze daar zagen was aanleiding om daar terug te keren en de misstanden vast te leggen en naar verschillende organisaties te rapporteren. Ook was ze lid van Yesdin, wat betekent ‘er is een wet’ deze organisatie probeert gebruik te maken van het israelische rechtssysteem om de Palestijnen die bijvoorbeeld hun huis uitgezet zijn hun recht te kunnen laten halen. Helaas heeft dit weinig praktisch gevolg omdat er zo goed als geen mogelijkheden zijn om het eventuele juridische gelijk praktisch te effectueren.

S middags zijn we naar Sabeel geweest, een christelijke organisatie in Oost- Jeruzalem waar we een dienst bijwoonden van Naim Ateek en het verhaal van de Christelijke Palestijnen te horen kregen van een van de mede schrijfsters van het Kairos document.

 

Vandaag was een dag van demonstraties. ‘s ochtends trokken we door oost jeruzalem met icahd (israeli coalition against house demolition) en s middags namen we deel aan twee demonstraties. De eerste was met women in black, waarbij we samen met israelische vrouwen die het zat zijn om hun zoons te verliezen aan zinloos geweld op een druk kruispunt ┬ástonden en borden omhoog hielden die opriepen de bezetting te beeindigen. Dit leidde tot overwegend woedende reacties van de passerende taxi chauffeurs, en ook kwamen er een vader en zoon naar ons toe om allerlei verwensingen te roepen. We hebben nog geprobeerd een normaal gesprek aan te gaan, maar met hen was dat helaas niet mogelijk. Met anderen wel, hoewel dat er op neerkwam dat zij het erg treurig vonden dat wij het verkeerde verhaal gehoord hadden en als we de juiste historie van israel wisten we daar niet zouden hoeven staan. Tja dat is ook een mening.

De daaropvolgende demonstratie was van een heel ander kaliber en had plaats in een van de wijken waar we ook in de ochtend geweest waren. Een Palestijnse man leidde ons naar een groep huizen in Oost Jeruzalem (dus ‘officieel’ Palestijns gebied) welke twee jaar geleden waren ingenomen door kolonisten. Daar aangekomen bleek een van de huizen zijn eigen huis geweest te zijn, wat het erg indrukwekkend maakte dat hij het kon opbrengen om al ruim twee jaar iedere vrijdag daar te zijn en vreedzaam te demonstreren. Toen ik hem daarnaar vroeg was het antwoord vrij kort en simpel: ‘It’s the only way, i really believe that’

 

We are in Jerusalem right now and it is quite a different world. yesterday we started by visiting an israeli woman active in two organisations, machsom watch and yesdin. The objective of machsom watch is to monitor the various checkpoints in the west bank, and report any misdeeds that occur there. the organisation came into being after a few women in Jerusalem decided to walk for ten minutes in an unexpected direction, being the bethlehem checkpoint. the things they saw going on there were so shocking, that they decided to keep doing that and also expand to other checkpoints. The organisation of Yesdin (meaning ‘There is a law’) tries to help the Palestinians by having procedures in israeli courts to prove the home evictions and settlements are illegal. unfortunately the practical effect of this is very little as there are no means to enforce a court order for the palestinians.

In the afternoon we went to the christian organisation of Sabeel where we were part of a service by Naim Ateek and heard about the story of the christian palestinians.

 

Today was a day of may protests and impressions. At first we went with the israeli committee against house demolition to do a tour of east jerusalem to see where the palestinian houses were being demolished to make way for a new settlement. later we joined a protest of the women in black, which mainly consisted of us standing on a streetcorner being yelled at by taxi drivers.

the most impressive part of the day was the later protest where we joined a palestinian man that showed us a few houses where palestinians had been evicted by settlers two years ago. When asked about it, it turned out that until two years ago one of the houses had actually been his and he had spent over 8 months living in a tent in front of his own house, not being able to go in, and being harrassed by the settlers that took it over every day. When i asked him how he was able to now come there and calmly explain that situation without the protest turning violent, he simply responded to me “peaceful protest is just the only way”.



3 Responses to “Freedom of movement”

  1.   H & J Says:

    Bedankt voor je felicitaties
    Vrede wens ik je toe

  2.   J & H Says:

    peace is the only way

  3.   Aart Says:

    De palestijnse man! Twee jaar al demonstreren bij zijn eigen huis. Its the only way. Zou ik het kunnen?
    Dank je voor je verslag, goede reis, sjalom / salaam

Leave a Reply