By the rivers of Hebron

Zondagmiddag zijn we aangekomen in de stad Hebron. Vanaf het diner dat we de eerste avond mochten ontvangen van een van onze partners, voelen wij ons zeer welkom bij de lokale bevolking. Het beste voorbeeld hiervan deed zich voor tijdens onze rondleiding in de oude stad, waarin wij een zeer divers beeld kregen van een met cultuur gevulde stad waar volop renovaties van oude panden aan gang zijn, maar waar tegelijkertijd de bevolking de immense druk voelt van nederzettingen op hun huizen, verschillende checkpoints en Al Shohada straat, die slechts toegangelijk is voor de kolonisten vanwege ‘veiligheidsredenen’.

De Palestijnse bevolking blijft echter vriendelijk en hartelijk. Toen we in een aantal winkels verbleven aan de andere kant van de afgesloten straat barstte er een enorm noodweer los. In een mum van tijd veranderde de stoffige straat in een kolkende stroom water. De regen werd wat minder en na 3 kopjes thee of koffie besloten wij het erop te wagen en renden de heuvel op richting de moskee, en via het checkpoint de stad in. Daar aangekomen bleek al snel dat de gehele binnenstad ondergelopen was en letterlijk was veranderd in een snelstromende rivier van 20-30 centimeter diep. Leuk was het voor de plaatselijke kinderen, die in het water stonden te dansen, maar wij waren iets minder enthousiast omdat degene die de lunch voor ons zou verzorgen waarschijnlijk al bij ons appartement zou zijn wat aan de andere kant lag. Toen kreeg onze gids een telefoontje, waarin de man met duizenden excuses uitlegde dat hij echt niet bij het appartement kon komen omdat de stad in een rivier was veranderd. Hij bleek vast te zitten aan dezelfde kant als wij, en nadat hij ons gevonden had bood hij ons direct zijn huis aan als alternatieve plaats om onze lunch te nuttigen en te wachten tot het water gezakt was. Zijn enige aarzeling kwam voort uit het feit dat zijn vrouw niet thuis was, en dat hij dus niet kon garanderen dat het helemaal schoon was. Maar wij waren blij, en droog en namen dit aanbod met beide handen aan. Uiteindelijk waren we blij met de regen omdat deze tot zulk een unieke ontmoeting geleid had.

Liefs,

 

On sunday afternoon we arrived in the city of Hebron. The hospitality of the Palestinian people already showed on our first evening when one of the partners of our organisation cooked us a feast and welcomed us into her beautiful home. We felt very welcome already. Probably the best example of this was during our tour of the old city of Hebron. We got an impression of ancient and modern culture, and a lot of rebuilding and renovations going on in the city that constantly suffers from settlements being places within its center, many checkpoints, and Al Shohada street, which can only be accessed by settlers because of security reasons.

However, the Palestinian community is a very open and hospitable one. While we were in a few shops at the other side of the closed street, a huge rainstorm broke loose. Within minutes the dusty street transformed into a stream of water coming down from the hills of the old city. When the rain eased a bit we said goodbye to our hosts in the stores (but not before we had had at least three cups of coffee or tea) and ran back up to the city, via the mosque, through the checkpoint. When we arrived there it turned out that the entire old city had turned into a fast flowing river. The local children were quite enthusiastic about this and danced in the water. We were not so happy because we were planning on having lunch at our apartment, and that was on the other side of the river. Then our guide got a phone call from the person who was going to arrange lunch with a thousand apologies that the old city had turned into a river and that he was really sorry for not being able to get us lunch. It turned out that he actually was on the same side that we were on and after he had found us he immediately offered his house as an alternative place for us to eat and wait for the river to drain. His only hesitation was that his wife was not home so that it might not be as clean as he liked it to be. But we were happy and dry for the rest of the afternoon, so we took this generous offer with both hands. At the end we were quite happy about the rain, because it had led to this great experience of Palestinian hospitality.



2 Responses to “By the rivers of Hebron”

  1.   J & H Says:

    Fijn om te horen dat mensen ondanks druk en repressie hun gastvrijheid kunnen tonen

  2.   H & J Says:

    Het blijft bijzonder dat de kracht van toeval overal zijn werk doet.
    Liefde wens ik je toe.

Leave a Reply